(ตอนที่ 9)
เจ้ากลับมาแล้วหรือ
เจ้าทำงานเรียบร้อยไหม
เจ้าคงเดินทางเหนื่อยสินะ
มานั่งเถิด จะได้กินข้าวกัน
เหตุใดเจ้าจึงให้ข้าไปที่นั่น
มีสิ่งที่เจ้าต้องรู้ไว้
อย่างความจริงที่ว่า ข้ามิใช่วอนดึกอย่างนั้นหรือ
อืม
ถูกแล้ว
เจ้ามิใช่วอนดึก
หากข้ามิใช่วอนดึก
เช่นนั้นข้าเป็นใครเล่า
เรื่องนั้น...
ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน
เช่นนั้นเหตุใดเจ้า...
ถึงได้โกหกว่าข้าคือวอนดึกกันล่ะ
องค์ชายรัชทายาท มีรับสั่งให้พวกเราออกเรือน
แต่ข้าไม่อยากแต่งงาน
จึงถูกจับตัวไปที่สำนักตรวจการ
และข้ามีทางเลือกอยู่แค่สองทาง
ว่าจะถูกโบยจนตาย...
หรือยอมเป็นเมียน้อยของนายท่านพัค
ข้าก็เลย...
หลอกใช้เจ้า
ข้าคิดว่าตนเองจะสามารถ...
แสร้งแต่งงานกับเจ้าได้
เช่นนั้นเหตุใดเจ้า...
จึงมาบอกเอายามนี้ ว่าข้ามิใช่วอนดึก
เพราะเจ้ารอดพ้นจากโทษ
จึงมิต้องการข้าแล้วอย่างนั้นหรือ
สิ่งเดียวที่เจ้าต้องการ คือแสร้งว่าออกเรือนแล้ว
ทว่าอยู่ ๆ
เจ้าก็ลำบากใจขึ้นมา เพราะข้าอยากหลับนอนกับเจ้าเช่นนั้นหรือ
เจ้าจะตัดสายผูกหน้าอก
แล้วหย่าขาดกับข้าก็ได้ หากเจ้าต้องการ
หรือจะอยู่ที่นี่นานเท่าที่ต้องการ
จนกว่าความทรงจำจะกลับมาก็ได้
ในเมื่อข้าเป็นคนก่อเรื่องพวกนี้
ข้าก็จะทำทุกอย่างที่เจ้าต้องการ
แล้วหัวใจของข้าเล่า
เจ้าจะทำเช่นไรกับมัน
- วอนดึก... - อย่าได้เรียกข้าเช่นนั้นอีก
ข้า...
มิใช่วอนดึก
วอนดึกหรือ
ข้าไม่ชินกับชื่อนี้เสียที
แล้ว...เจ้าเป็นใครกัน
ข้า...
เป็นใครแล้วนะ
ช่างโง่เขลานัก
ข้าคือคนที่มิรู้ว่าตนคือใคร
ด้วยเหตุนี้ ข้าจึงจะไม่ทำตามที่เจ้าสั่งอีก
เพราะข้าไม่ยอมรับว่าข้าคือวอนดึก
เจ้าเกี่ยวก้อยสัญญาแล้วนะ
ว่าจะทำให้ข้ามีความสุข
บอกว่าถ้าเราแต่งงานกัน เจ้าจะทำทุกอย่างเพื่อข้า
เหตุใดข้าจึงสัญญาเช่นนั้นกับเจ้า
ก็เพราะ... เจ้ารักข้าน่ะสิ
ช่วยเปิดประตูสักเดี๋ยวได้หรือไม่
หมอล่ะ
เขาจะมาพรุ่งนี้เช้าพ่ะย่ะค่ะ
โชคดีที่ไม่ถึงตายพ่ะย่ะค่ะ
แล้วเหตุใดเขาถึงยังมิฟื้น
ต้องรอดูว่าเขาจะฟื้นตัว ได้มากเท่าไรพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์เสด็จจากพระราชวังเพื่อหนีโชคร้าย
แต่เกือบไปเกี่ยวพัน กับเรื่องที่ร้ายแรงกว่า
ท่านพ่อหรือเจ้าคะ
ที่พยายามสังหารเขา
หากกระหม่อมอยากฆ่าเขา
กระหม่อมคงไม่ให้เขา พักในเรือนรับรองหรอก
เช่นนั้นเหตุใดท่านจึงมิทำอะไรเลย
ถึงขนาดนี้แล้ว...
ท่านควรรวบรวมเจ้าหน้าที่ แล้วเข้าจับกุมพระมเหสี
เช่นนั้นกระหม่อม ก็ต้องอธิบายเรื่องเขาน่ะสิ
พระองค์ประสงค์ให้กระหม่อม...
ให้ปากคำและสารภาพว่า นักฆ่าคนหนึ่งของกระหม่อม
ถูกยิงด้วยธนูที่หมายสังหาร พระชายาหรือพ่ะย่ะค่ะ
การเปิดเผยเหตุการณ์นี้ มิเป็นการดีกับเราหรอกพ่ะย่ะค่ะ
ได้ยินว่าพระองค์ ทรงอยู่กับมูยอนตามลำพัง
แม้แต่นางในคังก็มิได้อยู่ด้วย
พระชายาเสด็จออกจากพระราชวัง
ก็มิควรให้ผู้ใดเห็น ว่าทรงอยู่กับชายอื่นพ่ะย่ะค่ะ
เขาเพิ่งช่วยข้าสำเร็จงานใหญ่
ข้าจึงคิดว่าจะจ่ายค่าแรง เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาน่ะเจ้าค่ะ
เสด็จกลับไปพักผ่อนเถิด
หากพระองค์สูญเสียบุตร
ทุกอย่างจะสูญเปล่านะพ่ะย่ะค่ะ
ฮงชิม
เจ้าจะออกไปที่ใดแต่เช้ากัน
- ไปเก็บสมุนไพรเจ้าค่ะ - อ๋อ
กลับไปกินเจ้านี่ก่อนสิแล้วค่อยไป
ข้าได้มาจากกูดล
แบ่งกับวอนดึก ตอนมันยังร้อน ๆ อยู่นะ
เขามิใช่วอนดึกแล้วเจ้าค่ะ
เจ้าพูดอะไรน่ะ
ข้าบอกเขาแล้วเจ้าค่ะ
ว่าเขามิใช่วอนดึก
เหตุใดจึงมิเชื่อฟังข้าเลย
ข้าบอกว่าให้รอต่อสักนิดอย่างไรเล่า
แล้วเขาบอกหรือไม่ ว่าจะทำสิ่งใดต่อไป
เขายังมิได้บอกเจ้าค่ะ ว่าจะทำสิ่งใดต่อไป
เจ้าควรกลับไปดูเขาก่อนสิ
นี่มิใช่เวลาไปเก็บสมุนไพรนะ
พี่ชายของข้ามาแล้วเจ้าค่ะ
เขาอยากให้ข้าไปด้วย
แต่ข้าขอเวลาอีกหน่อยเพราะวอนดึก
ท่านก็รู้ว่าอีกไม่นานข้าจะไปแล้ว
ข้าจึงอยากจ่ายหนี้ของเขา ก่อนที่จะไปเจ้าค่ะ
ข้าอาจไม่กลับมา จนกว่าจะพบสิ่งที่ขายได้นะเจ้าคะ
วอนดึก วอนดึก
วอนดึก
นั่นมิใช่ชื่อของข้า
นั่นคือชื่อที่ท่านตั้งขึ้นตามอำเภอใจ
ถูกแล้ว ข้าทำเช่นนั้นเอง
ฮงชิมมิได้ทำอะไรผิด
เป็นความผิดของข้าเอง
ทีแรกข้าก็มิได้ตั้งใจหลอกเจ้าหรอก
ตอนพบเจ้าครั้งแรก ข้าคิดว่าควรช่วยชีวิตเจ้าให้ได้
ท่านพบข้าที่ใดหรือ
ต้องไปสำนักตรวจการก่อนหรือ ท่านจึงจะยอมสารภาพ
คือว่า...
ตรงนี้ล่ะ
ระหว่างทำงานอยู่ ข้าลงมาถ่ายหนัก
ตอนเห็นมือคนเปื้อนเลือด หัวใจข้าแทบหยุดเต้นแน่ะ
ข้าคิดอะไรไม่ออก นอกจากต้องช่วยเจ้า
ข้าจึงพาเจ้าไปที่กระท่อมเพื่อรักษา
ท่านพบอย่างอื่นอีกหรือไม่
อย่างเช่นเสื้อผ้า ที่อาจบอกสถานะของข้าได้
อย่าได้ตามหาของแบบนั้นเลย
ข้ามิอยากให้เจ้าได้ความทรงจำคืน
เจ้าควรจะตายไปแล้วด้วยซ้ำ
หมายความเช่นไรกัน
ทันทีที่เห็นเจ้า ข้าก็หนาวเยือกไปทั้งตัว
ต้องมีใครตั้งใจสังหารเจ้าเป็นแน่
พวกเขาคงมิอยากให้เจ้ามีชีวิต
ท่านรับเลี้ยงฮงชิม ด้วยเหตุผลนี้เช่นกันหรือ
เพียงเพราะท่านรู้สึกขนลุก
พ่อแม่ของข้าเคยถูกใส่ร้าย และถูกโบยจนตาย
พวกท่านถูกกล่าวหา ว่ายกเค้าโกดังของสำนักตรวจการ
ชาวบ้านทุกคนรู้...
ว่าพ่อแม่ข้ามิใช่คนร้าย
ฮงชิมก็เช่นกัน
ครอบครัวของนางถูกสังหาร เพราะถูกใส่ร้าย
นางเองก็ควรตายไปแล้ว
แต่นางเป็นแค่เด็กน้อยบริสุทธิ์ ข้าจึงปล่อยให้นางตายมิได้
ข้าจึงรับเลี้ยงนางไว้
ข้ารู้สึกเช่นเดียวกันตอนที่เห็นเจ้า
หากมิใช่เพราะข้า เจ้าก็คงตายไปแล้ว
แล้วถ้าหาก...
ข้าเป็นคนร้ายหนีคดีเล่า
ท่านจะทำเช่นไร
ข้ามีประสบการณ์หลายปี
อายุปูนนี้แล้ว ข้าดูคนออกหรอกน่า
และไม่ว่าเจ้าจะเคยก่อเหตุร้ายแรง
หรือประพฤติผิดคุณธรรม
ตอนนี้เจ้าก็มิใช่คนเช่นนั้นอีกแล้ว
ข้าอยากให้เจ้าเป็นวอนดึกต่อไป
เป็นลูกเขยของข้า
เจ้าใช้ชีวิตเช่นนี้ต่อไปมิได้หรือ
เช่นนี้เอง มิใช่ว่าทุกอย่างบนโลก
จะเป็นไปตามใจเราสินะ
ข้าควรไปทำหน้าที่แล้ว
ระหว่างที่ข้าไม่อยู่
อย่าโกรธฮงชิมมากเกินไปนะ
นางมิได้ทำสิ่งใดผิด
มิสวมรองเท้าลายดอกไม้มาหรือ
สวมมาก็เปื้อนเปล่า ๆ
นั่นสินะ มันคงมีค่ากับเจ้ามาก
ดูเหมือนพ่อเจ้า จงใจมาค้างที่บ้านข้า
เพื่อให้พวกเจ้ามีเวลาอยู่ด้วยกันนะ
ว่าแต่เมื่อคืนเป็นอย่างไรบ้างล่ะ
อย่าให้ข้าพูดเลย
เป็นคืนที่น่าตื่นเต้น จนใจข้าแทบหยุดเต้นแน่ะ
แม่เจ้า
ตอนที่วอนดึกไปก่อเรื่องกู้ยืมเงินนั่น
ข้าก็เป็นห่วงมากเลยนะ แต่ตอนนี้โล่งอกแล้วล่ะ
จำตอนที่เราถูกดุ เพราะไม่ยอมออกเรือนได้หรือไม่
มาตอนนี้ต่างก็ออกเรือนแล้วทั้งคู่
เหมือนฝันไปเลย
เจ้า...
ดีใจหรือที่ได้แต่งงาน
เจ้าไม่ชอบกูดล เพราะเขาไร้ความคิดนี่นา
เขาไร้ความคิดก็จริง
แต่เขาก็อ่อนโยนและใจดี
แม่ข้าที่เสียไปเคยบอกว่า
การได้แต่งงานกับคนดี ถือเป็นเรื่องที่ดีที่สุดแล้ว
แล้ววอนดึกเล่า
เขาเข้มแข็ง
เข้มแข็งมากจนข้าเอาแต่พึ่งพาเขา
ทั้งที่ข้าเคยแต่พึ่งตนเองแท้ ๆ
เจ้าพึ่งพาตนเองตอนที่เขาไม่อยู่ก็ได้นี่
เขาช่างต่างกับกูดลจริง ๆ
ข้าอยากมีลูกไว ๆ จังเลย
เจ้าก็มีลูกหน้าเหมือนวอนดึกสิ
ส่วนข้าจะมีลูกสาว เราจะได้ให้พวกเขาดองกัน
พวกเขาจะได้ไม่ต้องเป็นโสด
ข้าไม่ได้หมายความว่า วอนดึกหน้าตาดีกว่าเจ้านะ
ข้าทำเจ้าเสียใจขนาดนั้นเลยหรือ
ก็เจ้าบอกว่าวอนดึกเข้มแข็งนี่
ข้าจึงคิดว่า หากมีลูกชายเหมือนวอนดึกก็คงจะดี
เจ้าเป็นอะไร มีอะไรหรือ
กึนนยอ
เหตุใดเจ้าจึงไม่บอกข้าให้เร็วกว่านี้
ข้า...
ไม่เคยคิดว่าชีวิต จะต้องเจอเรื่องมากมายเช่นนี้
ใคร ๆ ต่างก็ต้องเจอเรื่องมากมาย
ทั้งความเจ็บปวด ความเศร้าเสียใจ
ข้าจึงไม่อยากคร่ำครวญกับความเจ็บปวด
และความเศร้าที่ข้าเผชิญมา
แต่ว่าวันนี้...
ข้าเสียใจนิดหน่อย ที่ตนเองเจอเรื่องเช่นนี้
เจ้าคงเจ็บปวดมากเลยสินะ
ไม่เป็นไรหรอก ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี
ข้าคิดว่า แม้จะได้ความทรงจำกลับมาแล้ว
วอนดึกก็ไม่ทิ้งเจ้าไปไหนหรอก
ขอบใจนะ กึนนยอ
ข้าน่ะ เห็นเจ้าเป็นเหมือนน้องสาวแท้ ๆ มาตลอดเลยนะ
เหตุใดเจ้าจึงพูดเหมือนจะบอกลาเช่นนั้นเล่า
นี่!
พัคกึนนยอ!
เล่นน้ำเย็น ๆ น่ะ ช่วยให้หายเศร้าได้ดีที่สุดเลยนะ
เป็นเช่นไรเล่า สดชื่นหรือไม่
ดูเหมือนข้าจะตามใจเจ้ามากไปสินะ
- เจ้าจะทำอะไรน่ะ - จะหนีไปไหน
เย็นเจี๊ยบเลย!
โดนนี่หน่อยเป็นไร
เจ้าเปียกซ่กแบบนี้แล้วสวยขึ้นนะ
พัคกึนนยอ ข้าไม่ยกโทษให้เจ้าแน่!
สดชื่นใช่ไหม
เกิดอะไรขึ้นกับเสื้อผ้าเจ้า
ไปเล่นน้ำมา คงสนุกมากเลยสิท่า
เปล่านะ นี่...
ข้ามิได้ไปเล่นน้ำมานะ
เจ้าหัวเราะด้วยนี่
เจ้าทำข้าอึดอัดคับข้องใจถึงเพียงนี้
แต่กลับยังยิ้มได้
แล้วข้าควรทำเช่นไร ร้องไห้หรือ
นั่นจะช่วยอะไรได้หรือ
หากร้องไห้ก็คงดีกว่า
ข้าไม่ชอบที่เจ้าไม่รู้สึกอะไรเลย
นั่งลงสิ
ข้าอยากตรวจสอบบางอย่าง
ข้าขอไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ
เดี๋ยวเถอะ ข้าบอกให้นั่ง
เจ้าอยากตรวจสอบเรื่องใดหรือ
ข้าจำเป็นต้องรู้
ว่าเจ้าโกหกข้ามากน้อยเพียงใด
ข้าพบเจ้าครั้งแรกที่สำนักตรวจการ
แล้วก่อนหน้านั้นเล่า เราไม่เคยพบกันเลยหรือ
อืม เราไม่เคยพบกันมาก่อน
ข้าเองก็พบเจ้าตอนนั้นเป็นครั้งแรก
ถ้าอย่างนั้น
ที่เจ้าบอกว่าข้ารักเจ้าตั้งแต่แรกพบ และคอยตามเจ้า
กับที่ข้าเคยขอเจ้าแต่งงานใต้ต้นพ็อดกท
ก็เป็นเรื่องโกหกทั้งหมดเลยหรือ
- อืม - เช่นนั้น
ชายในเรื่องโกหกของเจ้าคือใครกัน
หรือว่าเป็นวอนดึกตัวจริง
เปล่านะ ข้า...
แต่งเรื่องขึ้นมา
เจ้าแต่งเรื่องใดบ้าง แล้วอิงจากสิ่งใด
บอกข้ามาให้หมด
ขอโทษนะ ข้าผิดเอง ข้าเสียใจ
ข้ามิได้อยากได้ยินคำขอโทษ
เช่นนั้นเจ้าอยากให้ข้าคุกเข่าหรือไม่
ข้าควรคุกเข่า แล้วอ้อนวอนให้เจ้าอภัยหรือไม่
เจ้าต้องการเช่นนั้นหรือ
เปล่า
เช่นนั้นเจ้าต้องการสิ่งใดกัน
เรื่องโรงนา
โรงนาหรือ
เจ้าบอกว่าเคยใช้ค่ำคืน กับวอนดึกในโรงนา
ใช่เรื่องโกหกหรือไม่
เหตุใดเจ้าต้องมาอยากรู้เรื่องนั้น ตอนนี้ด้วย
ข้าหึง
ตอบคำถามข้ามาสิ
ข้าเคยแต่ได้ยินเรื่องเขาจากท่านพ่อ
ว่าชายชื่อวอนดึกที่อยู่อีกฟากแม่น้ำ
เป็นคนขยันขันแข็งและเชื่อถือได้
ท่านพ่อถามว่า ข้าอยากแต่งกับเขาหรือไม่
แต่ข้ามิเคยได้เจอเขา เพราะเขาไปเข้าร่วมกองทัพ
แปลว่าเจ้าได้ยินเรื่องของเขา
แต่มิเคยเจอเขาหรือ
อืม
ดีแล้วที่เจ้ามิเคยเจอเขา
วอนดึกตัวจริงหน้าตาเหลือทน
นี่ เรามิควรตัดสินคนจากรูปลักษณ์นะ
หน้าตาดีไม่สำคัญเท่าจิตใจดีหรอก
ข้ามิสนเรื่องหน้าตาเลยสักนิด
- จริงหรือ - อืม
คือ... มันก็...
ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุดหรอก
แต่ก็ใช่ว่าจะไม่สำคัญเสียทีเดียว
เข้าไปเปลี่ยนชุดเถิด ประเดี๋ยวจะเป็นหวัด
เจ้านี่เดี๋ยวใจดี เดี๋ยวเย็นชา
การแต่งงานนี้...
เจ้าเป็นคนเริ่ม แต่ข้าเท่านั้นที่จะเป็นคนจบ
ตราบใดที่ข้ายังไม่จบมัน
เจ้าก็คือภรรยาของข้า และข้าคือสามีของเจ้า
จำไว้เสียล่ะ
ข้าก็ยินดี ที่เจ้าได้เลื่อนตำแหน่งอยู่หรอกนะ
แต่ก็คิดไม่ถึงจริง ๆ
ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้า
ก็เป็นพวกแสวงหาในอำนาจเช่นนี้
เพื่อที่จะควบคุมอำนาจ เราก็ต้องได้อำนาจมาก่อน
ข้าได้ยินว่าท่านโจบูยอง เจ้าเมืองคนก่อน
คุมอำนาจที่นั่นมานานเจ้าค่ะ
พอท่านไปถึงหมู่บ้าน
โปรดดูแลชาวบ้าน และเป็นเจ้าเมืองที่ดีนะเจ้าคะ
แล้วก็รีบกลับมาให้เร็ว ๆ ด้วย
ใช่แล้ว เจ้าต้องรีบกลับมานะ
ฮันยังเต็มไปด้วยความบันเทิงเริงใจ
ไปอยู่บ้านนอกเช่นนั้น จะมีสิ่งใดให้เจ้าทำ
เจ้าจะเล่นกับพืชสวนไร่นาหรือ
ทำไมหรือขอรับ ข้าก็ว่าน่าสนุกดีออก
เป็นเพราะสตรีที่ต้องตาเจ้า อยู่ที่ซงจูใช่หรือไม่
อะไรกัน
มีอะไรกันล่ะสิ
สตรีในหมู่บ้านซงจูผู้นี้คือใครกัน
เดี๋ยวสิ นี่เจ้ามีสตรี ทั่วทุกภาคของบ้านเมืองนี้เลยหรือ
ขอบใจที่ยอมช่วยข้าคราวก่อนนะ
ข้าแค่ยื่นจดหมาย
ตามที่ท่านสั่งไว้ ไม่ได้ทำอะไรเสียหน่อยเจ้าค่ะ
เพียงแต่ข้าขยะแขยง ที่ถูกเขาลูบคลำเท่านั้น
ว่าแต่
หากท่านไปแล้ว
แล้วเรื่องที่ท่าน เคยสัญญากับข้าล่ะเจ้าคะ
ข้าต้องรักษาสัญญาอยู่แล้ว
เอ้า
ข้าขอไว้ว่าอยากไปดูดอกไม้กับท่านนี่เจ้าคะ
เจ้างามเหมือนดอกไม้อยู่แล้ว
เหตุใดต้องไปหาดูจากที่อื่นเล่า
หลังข้าไปจากฮันยัง
หากอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายมาที่นี่
เจ้าจะคอยรายงานข้าได้หรือไม่
ว่าเขาพบใครและคุยอะไรบ้าง
เราต้องคุยกันสักเดี๋ยว
การแต่งงานถือเป็นเรื่องใหญ่ ในชีวิตของคนเรา
มันเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่สำคัญที่สุด
ไม่มีเรื่องใด จะสำคัญไปกว่าการออกเรือนอีกแล้ว
นั่นจึงเป็นเหตุผล ที่เราต้องระมัดระวังให้ดี
ระมัดระวังอย่างที่สุด
การแต่งงานหมายความว่า เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว
คู่แต่งงานต้องพายเรือข้ามแม่น้ำด้วยกัน
ร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน
พูดอะไรของเขา
การแต่งงานคือสิ่งสำคัญ
แต่การแต่งงานของข้ากลับถูกทำลาย
เจ้าหลอกใช้ข้า
เจ้าลวงข้าด้วยคำโกหก
ข้าถูกบังคับให้แต่งงานกับคนแปลกหน้า
เจ้าจะชดเชยเรื่องนี้อย่างไร
ขอโทษนะ ข้าขอโทษไปแล้วนี่
เท่านั้นมิพอหรอก
ข้าทั้งอึดอัดและหงุดหงิดใจ
ข้าทุ่มเททั้งกายและใจเพื่อเจ้า
แต่ดูสิว่าเจ้าตอบแทนข้าเช่นไร
ดูชายแขนเสื้อนี่สิ
ช่างเป็นการเย็บที่บิดเบี้ยวสิ้นดี
นี่มิใช่เสื้อผ้าที่เหมาะสม
กับคนที่ช่วยชีวิตของเจ้าไว้นะ
นี่เจ้ากำลังบอกว่า อยากได้เสื้อผ้าใหม่อย่างนั้นหรือ
เช่นนั้นให้ข้าบอกสิ่งที่ข้าต้องการ จริง ๆ ดีไหม
ไม่เป็นไร ไม่ต้องบอก ข้าจะตัดชุดใหม่ให้เจ้านะ
เดี๋ยวเถอะ
ข้ายังพูดไม่จบนะ
ก็ได้ มีอะไรอีก
อย่างที่เจ้ารู้ ข้ามิใช่วอนดึก
ทันทีที่ได้ยินชื่อนี้
ข้าก็รู้ว่ามันไม่ใช่ชื่อที่เหมาะกับข้า
แต่ว่าทำอย่างไร ข้าก็นึกชื่อตัวเองไม่ออก
ข้าจึงต้องการให้เจ้าช่วย
มองข้าสิ
เจ้าคิดว่าข้าน่าจะชื่ออะไร
- โดโด - หา?
ก็เจ้าชอบมองตนเองยิ่งใหญ่นี่นา
นั่นฟังไม่เหมือนชื่อคนเลย
ลองใหม่สิ
อีฮวางเล่า
อีฮวางหรือ
นั่นฟังเหมือนชื่อคนตายเลย
แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด ข้าจึงรู้สึกว่าตนเองต้องนามสกุลอี
แต่ชื่อของข้าคือชื่อใดกันนะ
ข้าจะพูดชื่อที่นึกออก เจ้าคอยจดแล้วกัน
อี...
- ซา - ซา
ซา...
อี...
อีซัง
(อีซา อีซัง)
อีแซ
อี... อีจ็อก อีจ็อก
อีจ็อก อี...
ยู...
อียุน อียุน!
อียุนเล่า ข้าว่ามัน...
นางหลับลงได้อย่างไร ทั้งที่เราอยู่ร่วมห้องกันเช่นนี้
ถ้าอยากนอน ก็ไปนอนห้องเจ้าโน่น!
จู่ ๆ ทำไมขึ้นเสียงเล่า
ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องช่วยให้เขารอด
ข้าจะทำเต็มที่
แต่ก็รับรองไม่ได้นะขอรับ
หากเขาฟื้นแล้ว ส่งข่าวบอกข้าด้วย
แล้วข้าจะรีบมาทันที
ชายคนนั้น จะใช่คนเดียวกันหรือไม่นะ
ข้าต้องรู้ให้ได้ว่าตนเองเป็นใคร
ข้าจะได้ตัดสินใจ
ว่าจะอยู่กับเจ้าต่อได้ หรือว่าต้องไปจากเจ้า
ของดีเลยนะนี่
เอาขึ้นไปได้แล้ว
ระวังอย่าทำหกเชียวล่ะ
ท่านขอรับ ข้าข้อเท้าแพลง คงยกไปไม่ไหวขอรับ
ใครบอกให้เจ้าเจ็บตัวได้
เจ้าเป็นทรัพย์สินของสำนักตรวจการนะ
ถ้าเจ้าเจ็บตัวอีก ข้าจะตัดหัวเจ้า
ขอรับ
ให้ตายสิ แล้วจะให้ใครยกไปกัน
กูดลไง ไปตามกูดลมาช่วยสิ
ระวังข้อเท้าด้วยล่ะ
จริง ๆ เลย เอาล่ะนะ
เจ้ามาทำอะไรที่นี่
- ข้าต้องอ่านบันทึกทางการน่ะ - ว่าอย่างไรนะ
คงมีการบันทึกรายละเอียด
ที่เกิดขึ้นบนเขาชอนอู และที่สำนักตรวจการนี้เอาไว้
แน่นอน ก็ต้องมีอยู่แล้ว
ทั้งเหตุการณ์ตั้งแต่ตะวันขึ้น จนตะวันตกดินเลย
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในซงจู ถูกบันทึกเอาไว้หมด
ข้าอดหลับอดนอนตั้งหลายคืน เพื่อเขียนทั้งหมดเองเลยนะ
ทั้งเรื่องยางชุนทำแหวนหาย
ทั้งเรื่องที่พวกเจ้าทะเลาะกัน ที่ร้านของมีกึม
และเหตุการณ์ที่...
ว่าแต่เหตุใดเจ้าจึงอยากดูเล่า
- ข้าอยากตรวจสอบบางอย่าง - ให้ตายสิ
เจ้ามิใช่เจ้าเมืองนะ ข้าจะเอาให้ดูได้อย่างไร
ข้าขอดูแค่เดี๋ยวเดียว
ดูสิดู
เพราะแบบนี้ ข้าจึงไม่อยากผูกมิตรกับชาวบ้าน
พอข้าช่วยพวกเขาครั้งหนึ่ง เขาก็จะมาขอให้ช่วยเรื่อย ๆ
ข้าอาจไปฉลองวันเกิดเจ้า แต่อย่าได้ลามปามข้าสิ
ข้าไม่เคยเอาหน้าที่การงาน ไปปนกับมิตรภาพ
เลิกพูดไร้สาระแล้วไปเสีย
ข้ากำลังเครียดเรื่องเครื่องราชบรรณาการ ถวายกษัตริย์อยู่
มัวยืนทำอะไรล่ะ
ไหนว่าท่านเจ้าเมืองไม่อยู่
ข้าจึงต้องคุมที่นี่
เจ้าพูดเองแท้ ๆ แล้วจะไม่ฟังที่ข้าสั่งหรือ
ก็ได้
ว่าแต่...
เขารู้เรื่องบันทึกได้อย่างไรกัน
ม้าที่สามีเจ้าขโมยไปจากข้าน่ะ
เป็นม้าที่พ่อผู้ล่วงลับของข้า ได้รับพระราชทานมา
คิดว่าขโมยม้าสูงค่าเช่นนั้นไป แล้วเขาจะรอดตัวหรือ
ขออภัยด้วยเจ้าค่ะ
ขออภัยหรือ
ข้านึกว่าเขาเป็นพวกผู้ดี จึงตามหาอยู่ตั้งหลายวัน
ที่แท้ก็แค่ชาวบ้านหรือ
เจ้าชาวบ้านธรรมดานั่น มาขโมยม้าของผู้ดี
แถมยังแสร้งเป็นคนรักของหญิงอื่น ทั้งที่แต่งงานแล้ว
ข้าจะไปสำนักตรวจการเดี๋ยวนี้เลย
ข้าจะหาม้าให้เองเจ้าค่ะ
อย่าถือโทษโกรธเขาเลยนะเจ้าคะ
ข้าให้คนหาทั่วเขาแล้ว แต่ก็หามิเจอ
แล้วเจ้าคิดว่าเจ้าเองจะหาเจอได้อย่างไร
ข้าหาเจอแน่เจ้าค่ะ
ข้าจะหาให้เจอเอง ยกโทษให้เขาเถิดนะเจ้าคะ
หากเจ้าหาม้าไม่เจอภายในวันนี้
เขาเตรียมตัวรับโทษประหารได้เลย
เจ้าค่ะ ทราบแล้วเจ้าค่ะ
[VIU Ver] Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com Thai Subtitle by VIU
หลบไปก่อน หลบไปให้พ้น
หยุดก่อน
หยุดอยู่ตรงนั้นก่อน
ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
ไม่นะ
ท่านทำเช่นนั้นทำไม ทำไมกัน
เหตุใดท่านต้องมาขวางทาง แล้วทำให้ม้าหนีไปได้อีกเจ้าคะ
ก็มันดูอันตรายนี่นา
ข้าแค่พยายามจะช่วยเจ้า
ข้ามิได้ขอให้ช่วยนะเจ้าคะ ข้าขอให้หลบไปให้พ้น
ท่านคือชายผู้นั้นนี่
แหม จำข้าได้ด้วยหรือ
ท่านมาที่นี่ทำไมเจ้าคะ
ข้าก็สงสัยเช่นนั้น
หัวใจของข้าคงโหยหาถึงเจ้า มันจึงพาข้ามาที่นี่
ท่านบ้าไปแล้วหรือไร
ท่านถ่อมาถึงนี่ เพื่อสตรีที่พบเพียงหนเดียวหรือเจ้าคะ
เราพบกันสองหนแล้ว วันนี้หนที่สาม
และหนที่สี่ของเราอาจเป็น...
ไม่มีหนที่สี่หรอกเจ้าค่ะ กลับไปเสียเถิด
ข้ากลับไปมิได้หรอก
ข้าออกเรือนแล้วเจ้าค่ะ
เป็นวิธีผลักไสข้าที่ดีเสียจริงนะ
ข้าพูดความจริงนะเจ้าคะ โปรดถอดใจแล้วกลับไปเถิด
ข้าบอกแล้วว่ากลับไปมิได้
ข้าคือเจ้าเมือง
ข้ามิได้ถาม แล้วก็มิได้อยากรู้ด้วยเจ้าค่ะ
ข้าคือชองเจยุน
ข้าได้รับการแต่งตั้ง ให้มาเป็นเจ้าเมืองของหมู่บ้านนี้
ขออภัยเจ้าค่ะ ใต้เท้า
ข้าต้องไปจับม้าก่อนแล้ว ขอตัวนะเจ้าคะ
ทีนี้ข้าจะทำอย่างไรดี
ข้าควรขอบคุณเขาไหมนะ
ข้าอาจได้แต่งงาน เพราะอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายเลย
ใครคุมที่นี่ตอนเจ้าเมืองไม่อยู่
- เจ้าหน้าที่พัคขอรับ - เจ้าหน้าที่พัคขอรับ
- ใครนะ - เจ้าหน้าที่พัคขอรับ
ถูกต้อง ที่นี่ข้าใหญ่สุด ไปทำงานได้แล้ว
- ไปทำงานสิ - ขอรับ
ขอรับ
มีอะไรหรือ
ท่านเจ้าเมืองคนใหม่มาแล้วขอรับ
ท่านเจ้าเมืองคนใหม่มาแล้วหรือ
คนแบบไหนกัน ถึงได้มาโดยไม่บอกล่วงหน้า
ทำอะไรก่อนดีเล่า ไปกวาดสวนก่อนเร็ว
- ขอรับ - ไปทำเดี๋ยวนี้
วางมือก่อน แล้วไปกวาดสวนเดี๋ยวนี้
หรือว่าท่าน...
ข้าคือชองเจยุน เจ้าเมืองคนใหม่
ข้าคือเจ้าหน้าที่พัคบกอึนขอรับ
หากท่านแจ้งมาก่อน ข้าคงเตรียมงานเลี้ยงต้อนรับไว้
แบบนี้มิสมเกียรติเลย
การรวบรวมคนมาจัดงานเลี้ยง มันยุ่งยากไปน่ะ
ชาวบ้านคงยุ่งกับการทำสวนทำไร่กันหมด
จากนี้ไป ข้าขอฝากตัวด้วยนะ
คุณพระ ข้าต่างหาก ที่ต้องขอฝากตัวขอรับ
เจ้าหน้าที่พัคบกอึน
ใบหน้าเขากลม ๆ แป้น ๆ และมีวิธีพูดเหลาะแหละ
มือใหญ่หนา
ข้าควรจำชายผู้นี้ให้ได้
เดินทางมาถึงนี่ คงเหนื่อยสินะขอรับ
เข้าไปพักข้างในเถิดขอรับ
ไม่เป็นไร แต่ระหว่างข้าเดินดูรอบ ๆ
ช่วยส่งเจ้าหน้าที่ไปตาม ชายชื่อนาวอนดึกมาได้หรือไม่
มีเรื่องใดหรือขอรับ
ข้าจะบอกเมื่อได้เจอเขาแล้ว
เจ้าช่วยพาดูรอบ ๆ ได้หรือไม่
ได้ขอรับ เชิญทางนี้เลยขอรับ
พวกเขาจัดส่งเสบียงและน้ำ
ไปให้ทหารพระราชวัง ที่มาบนเขาชอนอู
เหตุใดที่นี่จึงดูน่ากลัวนัก
คนพวกนั้น คือทหารพระราชวังอย่างนั้นหรือ
เชิญทางนี้ขอรับ
คุณพระ ท่านไม่ต้องเดินดูรอบสำนักตรวจการ ละเอียดขนาดนี้ก็ได้
เราเก็บบันทึกของหมู่บ้านซงจู ไว้ที่หอตำราแห่งนี้ขอรับ
มีอะไรหรือขอรับ
เปล่าหรอก ข้าดูเสร็จแล้ว เราไปกันเถิด
- ขอรับ เชิญทางนี้ขอรับ - ได้สิ
ท่านเข้ามาทางนี้ ก็ออกทางนี้ขอรับ
หยุดก่อนสิ
เจ้าแอบเข้าไปในหอตำราเพื่อสิ่งใดกัน
หันมาเสียดีกว่า
คือว่า...
อะไรกัน
เหตุใดเจ้ายังอยู่ที่นี่อีก
เขาคือนาวอนดึก ชายที่ท่านกำลังตามหาขอรับ
ไปที่ลานหน้าสำนักตรวจการ แล้วคุกเข่าลง
"เขาได้ทำความดีใหญ่หลวง ด้วยการใช้สมุดบัญชีรายรับรายจ่าย"
"เปิดโปงเรื่องทุจริตของเจ้าเมืองคนก่อน"
"เพื่อตอบแทนคุณงามความดีของเขา"
"ข้าขอมอบผ้าไหมเนื้อดีสี่ม้วนให้"
ข้าได้นำของขวัญพระราชทาน จากองค์กษัตริย์
มาให้เจ้าด้วยตนเอง
คุณพระ
วอนดึกได้รับของขวัญพระราชทานหรือ
เจ้ามิดีใจหรือ
มิใช่ใครก็ได้ ที่จะได้รับของขวัญพระราชทานนะ
ข้าดีใจขอรับ
อ้าว วอนดึก วอนดึก
นี่หรือคือผ้าไหม ที่กษัตริย์พระราชทานให้เจ้า
สุดยอดเลย
เช่นนั้นวันนี้มาฉลองกันเถิด
ไม่ได้สิ วันนี้ข้าต้องไปที่ฮันยัง
เช่นนั้นอีกสี่วัน เราค่อยมาฉลองกันนะ
ฮันยังหรือ
ข้าถูกสั่งให้ไปพระราชวัง ด้วยเรื่องเครื่องราชบรรณาการน่ะ
ข้ามิอยากไปเลยสักนิด
ต้องเดินทางตั้งไกล เท้าคงระบมไปหมด
ข้าได้รับผ้าไหมมาสี่ม้วน
เป็นผ้าไหมเนื้อดีทั้งสิ้น
กษัตริย์เป็นผู้พระราชทานให้
เราคงเอาไปขายได้ราคาดี
หากทำเช่นนั้น เราก็จะชดใช้หนี้ได้
แต่ว่า ข้าคงต้องขอให้เจ้าเป็นคนทำ
ข้าต้องรีบไปฮันยังก่อน
ฮันยังหรือ เหตุใดจู่ ๆ ถึงจะไปเล่า
เพื่อฟื้นคืนความทรงจำ
ข้าเอาของไปมากพอแล้ว เจ้าเตรียมน้อย ๆ ก็ได้
นี่เป็นการเดินทางไกลนะ
เจ้าจะกระหายน้ำ รองเท้าฟางของเจ้าก็จะขาดด้วย
เอ้า
แล้วข้าจะกลับมา
อืม
วอนดึก!
เจ้ามิได้ชื่อวอนดึก แล้วหันมาทำไมกัน
ข้าเองก็หงุดหงิดที่เริ่มชินกับมันแล้ว
ข้าหวังว่า...
เจ้าจะได้ความทรงจำกลับมานะ
ข้าก็หวังเช่นนั้น
นี่มันอะไรกัน
ผ้าไหมมิใช่หรือ
ของพระราชทานน่ะเจ้าค่ะ
เจ้าพูดอะไรน่ะ
เหตุใดฝ่าบาทจึงพระราชทานให้เราเล่า
บังเอิญว่าตำราเล่มหนึ่งที่ชาวบ้าน เอามาให้วอนดึกอ่านให้ฟัง
เป็นบัญชีรายรับรายจ่าย ของท่านเจ้าเมืองโจ
วอนดึกจึงซื้อมันไว้
ข้าเลยเอาไปให้ผู้ตรวจการหลวงน่ะเจ้าค่ะ
เพื่อตอบแทนความดีความชอบ
ฝ่าบาทจึงพระราชทานรางวัลให้
คุณพระ
ข้ามิอยากเชื่อเลย วอนดึกนี่ฉลาดเสียจริง
ข้านี่อ่านคนเก่งเหลือเกิน
เราใช้เจ้านี่จ่ายหนี้ได้แล้วสิ
ว่าแต่วอนดึกอยู่ที่ใดกันล่ะ
- เขาไปฮันยังเจ้าค่ะ - หา
ระหว่างเอาเครื่องราชบรรณาการไปส่ง
เขาจะพยายามฟื้นความทรงจำ
ข้าว่า...
เขาคงไม่กลับมาแล้ว
แล้วเจ้าให้เขาไปได้อย่างไรกัน
เจ้าก็ควรรั้งเขาไว้สิ
รั้งเขาหรือ
ข้ารู้สึกโล่งอกแล้วเจ้าค่ะ
พอข้าจ่ายหนี้แล้ว
ก็ไม่เหลืออะไรให้กังวล
ข้าจะได้ไปกับพี่ชายของข้าได้
แต่ข้ารู้นะว่าเจ้าชอบวอนดึก
- เปล่านะเจ้าคะ - เจ้าหลอกทุกคนได้
แต่หลอกพ่อของเจ้ามิได้หรอก
เขาคงยังไปได้ไม่ไกล
ข้าจะไปตามเขากลับมาเอง
อย่าพยายาม เปลี่ยนชะตาของเขาเลยเจ้าค่ะ
แล้วก็
เขามิใช่วอนดึก
มีอดีตเจ้าหน้าที่ชั้นสูงคนหนึ่ง ในหมู่บ้านซงจู
เขาชื่อว่าพัคซอนโด
หากเจ้าอยากทำงานให้ข้า
เจ้าต้องพิสูจน์ความภักดีต่อเขาเสียก่อน
ข้าประกาศเรียกชาวบ้านทุกคนแล้ว
แต่คงมากันไม่ครบขอรับ
เจ้าประกาศเรียกทุกคน แต่มากันไม่ครบหรือ
ท่านเจ้าเมืองคนใหม่ มีอะไรจะกล่าวกับพวกเจ้า
ท่านเจ้าเมืองชองขอรับ
ข้า...
มีนามว่าชองเจยุน
- คุณพระ - ข้ารู้ ๆ
พวกท่านคงแปลกใจ ที่เห็นว่าข้ายังหนุ่มยังแน่น
แต่มิต้องกังวลไปหรอก
ข้ามิได้คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด
ข้าเป็นลูกนอกสมรส
จริงหรือนี่
ที่ข้าบอกพวกท่านเรื่องนี้
เพราะอยากให้เห็นว่า พวกเรามิได้แตกต่างกัน
ข้าได้ตำแหน่งนี้มาจากการทำงานหนัก
ฉะนั้นโปรดอย่าคิดว่าข้าเข้าถึงยาก
จากนี้ไป สำนักตรวจการแห่งนี้จะลดกำแพงลง
หากผู้ใดมีเรื่องร้อนใจ โปรดมาหาข้าได้เลย
มีคนเคยบอกว่า ควรพูดแถลงเพียงสั้น ๆ
เช่นนั้น ข้าขอจบ การทักทายเพียงเท่านี้
เชิญกลับกันเถิด
ราชสำนักไปหาคนแบบเขามาจากไหนนะ
เขาสุดยอดเลยว่าไหม
ข้าสะดุดตาใบหน้าหล่อเหลา ของเขาก่อนเลย
เขามิได้หล่อเท่าวอนดึกหรอก
เจ้าก็ว่าไป
หยุดก่อน หญิงที่ชื่อยอนฮงชิมน่ะ
ข้าขอคุยด้วยได้หรือไม่
ท่านอยากคุยกับข้าเรื่องใดหรือเจ้าคะ
เจ้าออกเรือนแล้วจริง ๆ หรือ
เมื่อตอนเช้าข้าก็บอกท่านไปแล้วนี่เจ้าคะ
ตอนเราเจอกันที่ฮันยังคราวก่อน...
เจ้าออกเรือนไปแล้วหรือยัง
ตอนนั้นเจ้าปลดมวยผมลงนี่นา
ตอนนั้นข้ายังมิได้แต่งงานเจ้าค่ะ
ยังมิทันถึงสองเดือนแท้ ๆ
แต่เจ้ากลับออกเรือนแล้วนี่นะ
ก็องค์รัชทายาทรับสั่ง ให้ชายหญิงโสดทุกคน
ออกเรือนให้หมดมิใช่หรือเจ้าคะ
ข้าจึงไม่มีทางเลือก นอกจากต้องแต่งงาน
เจ้ากำลังจะบอกว่า เจ้าถูกบังคับให้ออกเรือน
เพราะรับสั่งของพระองค์หรือ
เจ้าค่ะ ข้าคิดว่า...
พูดแบบนั้นก็คงได้
เหตุใดจึงทรงทำเช่นนี้พ่ะย่ะค่ะ องค์รัชทายาท
ไม่อยากเชื่อเลย ไม่อยากจะเชื่อเลยจริง ๆ
มาวันแรกก็ได้เกี้ยวหญิงเสียแล้ว เป็นหญิงที่ออกเรือนแล้วเสียด้วย
พวกเราจบเห่แน่
คุณพระ ต่อไปคงจะลำบากน่าดู
ผู้ดีพวกนี้คงคิดว่า
หางจะไม่โผล่ออกมาสินะ
นี่อย่างไรเล่า ฮันยังที่แสนรุ่งเรือง
ต่างจากซงจูเลยใช่ไหมล่ะ
มีอะไรให้ดูเต็มไปหมดเลย
ข้าหิวแล้วขอรับ พักกินกุกบับกันก่อนได้หรือไม่
อย่าโง่ไปหน่อยเลย
เราต้องไปถึงพระราชวังก่อนที่จะเย็น เพื่อนำเครื่องราชบรรณาการไปส่ง
นี่มิใช่เรื่องล้อเล่นนะ อะไรของเจ้ากัน
ก็พระราชวังเหมือนจะอยู่ไกลนี่ขอรับ
ไม่ไกลหรอก
จริงรึ
แล้วเจ้ารู้ได้เช่นไร
เจ้าเพิ่งเคยมาฮันยังมิใช่หรือ
เข้าไปได้
กุ้งแห้งจากหมู่บ้านซงจูขอรับ
ก้มหัวสิ
เข้าไปได้
นั่นช่างเป็นสุนัขที่ดู...
ราคาแพงนะขอรับ
เจ้าคงรู้เรื่องสุนัขดีล่ะสิ
มันถูกเลี้ยงดู ในพระราชวังของราชวงศ์หมิงน่ะ
ล่ามคนหนึ่งนำมาให้เป็นของขวัญ
ราชวงศ์หมิงหรือขอรับ
- "หนีห่าว" - บังอาจ
มันตำแหน่งสูงกว่าเจ้านะ มีมารยาทหน่อยสิ
"ฉ่วนกงเซียนเซิง หนินห่าว" (สวัสดีขอรับ นายท่านสุนัข)
ท่านอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย ส่งสารมาบอกแล้วว่าเจ้าจะมา
แต่ข้ายุ่งเกินกว่าจะไปทักทายเจ้า ที่สำนักตรวจการ
ไม่ต้องกังวล เรื่องการทักทายหรอกขอรับ
แต่ข้าขอถามได้หรือไม่ ว่าท่านติดธุระอันใด...
ถึงได้ยุ่งขอรับ
แผ่นดินนี้กำลังเดือดร้อน เพราะภัยแล้งหนัก
แต่เรื่องนั้นมิได้ทำให้หมู่บ้านซงจู ลำบากมากนักหรอก
แต่บ่อน้ำในบ้านข้า ที่แห้งเหือดไปไม่กี่วันก่อนนี่น่ะสิ
เรื่องนั้นทำให้บ่าของข้าตึงไปหมด
นวดแรงกว่านี้สิ
เช่นนั้นให้ข้าช่วยบรรเทา ความลำบากของท่านเถิด
อะไรกันนี่
- เกิดอะไรขึ้น - ข้าก็ไม่รู้
เงียบกันได้แล้ว ท่านเจ้าเมืองจะพูดแล้ว
ข้าเรียกพวกท่านทุกคนมาที่นี่ เพราะมีเรื่องต้องขอให้ช่วย
บ่อน้ำในบ้านของนายท่านพัคแห้งแล้ว
ข้าจึงต้องขอให้พวกท่านช่วย
ข้าได้ยินว่าแม่น้ำนอโร อยู่ใกล้หมู่บ้านนี้ที่สุด
โปรดช่วยตักน้ำสะอาดจากแม่น้ำนั้น
มาเติมบ่อน้ำของเขาด้วย
แต่มันไม่มีเหตุผลนี่เจ้าคะ
ต่อให้ใช้น้ำมากเพียงใด
ก็เติมบ่อน้ำที่แห้งขอดไปแล้ว มิได้หรอกเจ้าค่ะ
มีคำโบราณกล่าวไว้ว่า
"เลื่อยจากฟางหญ้า สามารถตัดต้นไม้ได้"
"น้ำหยดลงหินทุกวัน หินก็ยังกร่อนได้"
การเติมน้ำในบ่อที่แห้งขอด ก็เป็นไปได้เช่นกัน
ทุกคนที่ทำงานหนัก ก็ประสบความสำเร็จได้
อย่างน้อยเราก็ควรจะลองดูก่อน
และหากรีบทำ จะดีมากเลยขอรับ
เขาเลวร้ายกว่าท่านเจ้าเมืองโจเสียอีก
พวกเราแย่แน่เลย
เหมือนก้าวหลบขี้หมา แต่มาเหยียบขี้วัวแท้ ๆ เลย
พวกหน้าตาดีนี่ล่ะ ที่ดูท่าจะชั่วร้ายกว่าใครเลย
ทำ ๆ ไปเถิด เราไม่รู้ว่าเขาจะสั่งลงโทษอะไรบ้าง
- ไปกันเถิด - มาสิ
บ้าจริงเชียว
- เหลือเชื่อเลย - ล้อเล่นหรือไรนะ
น่าขันเกินไปแล้ว
ทำจากกุ้งสดคุณภาพดีเลยนะขอรับ
โปรดอย่าปฏิเสธเลยนะขอรับ
หอมมากเลยใช่ไหมท่าน
คุณพระ คงหนักแย่
นางในคงถูกเลือกจากความงามสินะ
สวยล้ำกันทุกคนเลยว่าไหม
วอนดึกไปไหนล่ะ
- พบการเคลื่อนไหวน่าสงสัยหรือไม่ - ไม่ขอรับ
เจ้าเป็นใครกัน
ปล่อยข้า
ข้าต้องถามบางอย่างกับชายคนนั้น
ข้าถามว่าเจ้าเป็นใคร
ข้าคือ...
เจ้าว่าเขาน่าสงสัยหรือไม่
เอาตัวไปสอบสวนดีกว่า
ไม่นะ เดี๋ยวขอรับ เดี๋ยวก่อน!
อย่าพาตัวเขาไปเลยขอรับ!
เรามาส่งเครื่องราชบรรณาการที่นี่น่ะขอรับ
เขาเพิ่งเคยมาพระราชวังครั้งแรก คงหลงทางน่ะขอรับ
ยกโทษให้เขาสักหนเถิดขอรับ
พระราชวังมิใช่สนามเด็กเล่น
พวกเจ้ากลับไปเดี๋ยวนี้
ใช้เวลาไม่นานหรอก
ชายที่พวกเจ้าโค้งให้คือใครกัน
เจ้านี่ช่างกล้าดี!
คุณพระ ยกโทษให้เขาเถิดขอรับ
บางครั้งเขาก็ป้ำ ๆ เป๋อ ๆ น่ะท่าน
ไปได้แล้ว เป็นอะไรของเจ้ากันน่ะ
ข้าคิดว่าข้ารู้จักชายผู้นั้น
เจ้าจะไปรู้จักคนในพระราชวังได้อย่างไร
อย่าหันกลับไปมองสิ
เลี้ยวผิดอีกที เจ้าให้หัวหลุดจากบ่าแน่
อย่าก่อเรื่องอีกเลยนะ ไปกันเถิด
องค์รัชทายาทหรือ
เป็นไปไม่ได้หรอก พระองค์สิ้นแล้วนี่
แต่เหมือนจนแปลกใจเลย อ้าว ไปไหนแล้วล่ะ
วันนี้วอนดึกทำให้ข้ากลัวแทบตายเลยนะ
แต่ว่าเก่งมากที่ทำงานเสร็จ
คืนนี้ก็พักที่โรงเตี๊ยมกันเถิด
แล้วค่อยออกเดินทางตอนฟ้าสาง
กินมื้อค่ำแล้ว เราขอไปตลาดได้ไหมขอรับ
ข้าอยากซื้อปิ่นปักผมให้กึนนยอ
แล้วเจ้าล่ะ วอนดึก
มีอะไร หรือจะไปตอนนี้เลย
กินข้าวก่อนเถิด ข้าหิวจนเดินไม่ไหวแล้ว
- กูดล - หืม
สายตาแบบนั้น ทำให้ข้าอึดอัดเสียจริง
ไปได้
พาข้าไปที่แอรยอนจอง
ขอรับ หันเกี้ยว
ข้าให้ทุกคนออกไปแล้วเจ้าค่ะ ท่านจะได้มีความเป็นส่วนตัว
เหตุใดขุนนางคนโปรดของพระมเหสี จึงอยากพบข้ากัน
ได้เป็นหางมังกร ยังดีกว่าเป็นหัวมังกือขอรับ
เพราะมังกรทะยานขึ้นฟ้าได้ ใช่หรือไม่ขอรับ
ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นหางมังกรได้นะขอรับ
พระมเหสีทรงกำลังวางแผน ต่อต้านท่านขอรับ
การนัดพบนี้ก็อาจเป็นแผน ของพระนางเช่นกัน
ข้ามิเชื่อใจใครง่าย ๆ เสียด้วย
จะมีข่าวลือน่ารังเกียจ เกิดขึ้นเร็ว ๆ นี้ขอรับ
ที่ว่าพระชายา...
มิได้กำลังทรงพระครรภ์สายเลือดของกษัตริย์
ท่านจะว่าอย่างไรขอรับ
ข้อมูลนี้ มากพอให้ข้า ได้เป็นหางมังกรหรือไม่ขอรับ
ข้าควรเรียนท่านพ่อดีหรือไม่
ไม่ดีกว่า เดี๋ยวท่านได้ด่า ว่าข้าพูดเรื่องเหลวไหล
เอาอย่างนั้นล่ะ
นี่เจ้ารู้สึกดีขึ้นแล้วหรือ
ขอรับ ขอบคุณท่านมากที่เป็นห่วง
ถูกต้องแล้วล่ะ
ข้าห่วงว่าเจ้าจะตาย จนนอนไม่หลับทั้งคืนเลย
ขอบใจเจ้ามากนะ ที่รับศรแทนน้องสาวข้า
บ้าจริง ๆ เชียว
ท่านกังวลเรื่องใดอยู่หรือขอรับ
เปล่า ไม่มีอะไรหรอก
คือที่พระราชวังวันนี้น่ะ
ข้าเห็นชายหน้าตาคล้าย องค์รัชทายาทมากเลย
ข้าคงเสียสติไปแล้ว
คงคล้ายมากสินะขอรับ
เหมือนอย่างกับแกะเลยล่ะ ข้าเกือบนึกว่าพระองค์ทรงฟื้นจากความตาย
เป็นไปไม่ได้หรอกขอรับ
ก็นั่นน่ะสิ เป็นไปไม่ได้หรอก
ชายคนนั้นแค่เอา เครื่องราชบรรณาการมาส่งน่ะ
แต่มันก็แปลกมากเลย
เหตุใดคนเรา จึงหน้าเหมือนกันได้ถึงเพียงนั้นนะ
- พบกันพรุ่งนี้ - สายัณห์สวัสดิ์
เข้ามาเลย มาซื้อตำรากันก่อน
เรามีตำรามากมาย
ทั้ง "การศึกษาขั้นต้น" สำหรับเด็ก
มาซื้อหากันได้เลย
นิยายปกขาวก็มีนะท่าน
นิยายเรื่องใหม่เราก็มี
เร่เข้ามา
เรื่องราวของชายหญิงโสดคู่สุดท้าย
ที่ต้องแต่งงานกัน ตามรับสั่งขององค์รัชทายาท
มาซื้อหาตำรากันเลย
ทั้ง "การศึกษาขั้นต้น" สำหรับเด็ก
นิยายปกขาวสำหรับผู้ใหญ่
นิยายเรื่องใหม่เราก็มี
เจ้าคงรู้สินะว่าข้าเป็นใคร
ตอบข้ามา
ข้าเป็นใคร
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย ส่งเจ้าเมืองที่มีประโยชน์มาแท้ ๆ เลย
ขอบคุณที่คิดว่าข้าใช้การได้ขอรับ
ท่านเจ้าเมือง ช่วยตามข้ามาสักเดี๋ยว ได้หรือไม่เจ้าคะ
ข้ารู้จักแหล่งน้ำผุดใกล้ ๆ บ้านข้า
หากเราขุดบ่อตรงนั้น
เราจะไม่ต้องหาบน้ำกันนะเจ้าคะ
เราต้องดูก่อนว่ามีน้ำผุดจริงหรือไม่
เจ้าค่ะ เราใกล้ถึงแล้ว
ตรงนั้นเจ้าค่ะ ท่านควรไปดูด้วยตนเอง
เจ้าหมายถึงตรงนี้หรือ
คุณพระ ข้าทำอะไรลงไปนะ
ดูเหมือนชาวบ้านจะมาขุดบ่อน้ำกัน
แต่คงยังไม่ได้กลบบ่อ
ข้ารู้ว่าเจ้าจงใจหลอกข้ามาที่นี่
เพื่อให้ข้าตกลงมาในหลุม
พูดอะไรเช่นนั้นเจ้าคะ
ท่านมิควรกล่าวหาพลเมืองดีนะเจ้าคะ
เข้าใจล่ะ
เจ้าก็ดูเป็นพลเมืองดีนะ เช่นนั้นก็ดึงข้าขึ้นไปได้แล้ว
เจ้าค่ะ
นี่มันอะไรกัน
หากท่านตั้งใจเซาะ ดินก็จะเรียบเสมอกันเจ้าค่ะ
แล้วสักวันหนึ่ง ท่านก็จะขึ้นจากหลุมได้
นี่ล้อข้าเล่นหรือ
ท่านใช้ฟางตัดต้นไม้ได้
เช่นนั้นก็ต้องใช้กิ่งไม้เซาะดินได้แน่
ท่านพูดเองนี่เจ้าคะ
"ทุกคนประสบความสำเร็จได้ด้วยการทำงานหนัก"
ข้าขอโทษ
ข้าผิดไปแล้ว ดึงข้าขึ้นไปเถิด
นี่
ทิ้งข้าไว้เช่นนี้ไม่ได้นะ
นี่ถือเป็นโทษฐานขัดขวางความยุติธรรมนะ
นี่เจ้า
ตอนพบกันที่ฮันยัง ข้าก็นึกว่าท่านเป็นคนดี
ข้าได้พบกับพี่ชายอีกครั้ง เพราะตะเกียงที่ท่านลอยไว้
ข้าถึงขนาดขอพรให้ท่านมีความสุขด้วย
ข้าผิดหวังนะเจ้าคะ
และข้าหวังว่าจะไม่ต้องผิดหวัง ในตัวท่านมากไปกว่านี้
แล้วที่ข้าผิดหวังเล่า
พระองค์รับสั่งให้พวกหม่อมฉัน แพร่ข่าวลือร้ายกาจเช่นนั้นได้อย่างไร
พวกหม่อมฉันอาจถูกตัดหัวได้นะเพคะ
ที่เจ้าอยู่รอดมาถึงตอนนี้ ก็ถือว่ามีบุญนักหนาแล้ว
คิดว่าข้ามิรู้หรือ ว่าเจ้าลักลอบได้เสีย...
กับทหารราชวัง
จงระวังให้ดี อย่าให้มีใครรู้ล่ะ
- เพคะ - เพคะ
พระมเหสี อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายขอเข้าพบเพคะ
รีบยืนขึ้นเร็ว
ในที่สุดก็มีวันนี้
วันที่ท่านอุตส่าห์มาหาข้าถึงตำหนัก
พระชายาทรงพระครรภ์...
กับผู้ใดพ่ะย่ะค่ะ
เหตุใดท่านจึงถามข้าเช่นนั้น
ดูเหมือนพระมเหสี จะทรงรู้คำตอบนี่พ่ะย่ะค่ะ
ก็เป็นบุตรขององค์รัชทายาทน่ะสิ
ช่างเป็นคำถามไร้สาระเสียจริง
เหตุผลที่กระหม่อม เลือกให้พระองค์เป็นพระมเหสี
เพราะดวงของพระองค์ บอกว่าพระองค์จะไม่มีบุตร
ทว่าพระองค์กลับทรงให้กำเนิดโอรส
ทั้งที่รู้ว่าพระองค์และบิดาหลอกกระหม่อม
แต่กระหม่อมกลับปล่อยเรื่องนี้ไป
และมิได้ทำการสิ่งใด
ก็เพราะบิดาของพระองค์ คุกเข่าขอร้องทั้งน้ำตา
และสัญญาว่าจะอยู่เฉย
นี่ท่าน...
กำลังข่มขู่ข้า ที่เป็นมเหสีอย่างนั้นหรือ
พระมเหสีทรงคิดว่า จะเกิดสิ่งใดขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
หากชื่อของพระองค์ปรากฏบนนี้
โปรดทรงอย่าทำสิ่งใดเลยพ่ะย่ะค่ะ
แล้วพระองค์จะทรงมีชีวิตต่อไป
เจ้าคนบ้านั่น
ดูท่าทางก็ดี แต่กลับทำตัวเหมือนคนพาล
กูดล
กลับมาจากฮันยังแล้วหรือ
พวกเขาไล่ให้ข้าไปหาบน้ำน่ะ
ยังมิทันได้พัก ก็ถูกลากมาที่นี่เสียแล้ว
แล้ววอนดึกเล่า
วอนดึกหรือ เขาไม่ได้มากับข้านะ
เขาบอกให้ข้ากลับมาก่อน เพราะมีเรื่องต้องตรวจสอบน่ะ
หรือว่าจะเกิดเรื่องกับเขาระหว่างทาง
ตอนเดินทางไปฮันยัง เขาไม่พูดไม่จา
หน้าตาดูเคร่งเครียดมากเลยนะ
ไม่ต้องห่วงหรอก เขาต้องกลับมาอย่างปลอดภัยแน่
ข้าก็นึกว่าเขาเพิ่งเคยไปที่นั่น แต่ดูเหมือนเขาจะรู้ทางนะ
ข้าไปทำงานก่อนล่ะ
ข้าเป็นอะไรกันนะ
นี่ก็แค่การแต่งงานจอมปลอม
เขามิใช่สามีจริง ๆ ของข้าเสียหน่อย
แล้วเหตุใดข้าจึงเจ็บปวดเช่นนี้
ข้านึกว่าเจ้าจะไม่กลับมาเสียแล้ว
ความทรงจำของเจ้า
กลับมาแล้วใช่ไหม
ข้านึกว่าพอเจ้าจำได้แล้ว
เจ้าจะไม่กลับมาหาข้าเสียอีก
Thai Subtitle by VIU Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com THANK YOU FOR WATCHING
(100 Days My Prince)
ข้าคิดถึงเจ้า อยากสัมผัสเจ้า
ข้าอยากให้เจ้าหลับตาก่อน
เหตุใดเจ้าถึงได้นอน จนตะวันส่องก้นเช่นนี้เล่า
เหตุใดเจ้ามองข้าเช่นนั้น
ก็เจ้าหล่อมากเลย
เช่นนั้นก็มองให้เต็มตา
ข้าไม่ต้องการให้เจ้าเมืองชอง ข้องเกี่ยวกับผู้หญิงของข้าอีก
เจ้าหึงอย่างนั้นหรือ
เพื่อขโมยหัวใจของคนคนหนึ่ง
ข้าจึงต้องเสี่ยง
สามีของข้าอยู่ที่ใดเจ้าคะ